Çok mutsuz sonların birinci şartı çok mutlu başlangıçlardır. HAKAN GÜNDAY

26 Kasım 2009 Perşembe

OKUNMASA DA OLUR

Gitmek gitmek gitmek... Nereye olursa. Kendinden kaçabilir mi insan? Kim bilir? Amaç kendinden kurtulmaksa ... Sonrasını yazmaya takatim yok. Bir ağız dolusu küfürüm var ama; edemiyorum. Sözcükler ağzımdan çıkarken birbirleriyle kavga ediyor. Duydunuğuz sesler çıkıyor ortaya. Anlamsız, boş, gereksiz. Sonra üstüme yapışan bu ruh hali. Kimim ben? Cevabını bilmiyorum. Ya siz? Bu yazılanlar da gereksiz. Tıpkı ağzımdan çıkanlar gibi. Alışmışız kusar gibi konuşmaya. Bundandır katlanılabilir olmayışı.

0 yorum:

Yorum Gönder