Yirmi üç yaşındayım. Yirmi üç yıldır ayrıyız seninle. Ben yeni yeni fark ediyorum yokluğunu. Aşık olduğumu da... Sen şimdi Anadolu'nun herhangi bir kentindesin ya da Berlin de yıkılan duvarın karşısında. Kavuşmamız olanaksız. Çünkü sen ölüsün, ben ölümü bekliyorum. Ölene kadar dayanmaya çalışıyorum bu kalabalık dünyaya. Ölümüne nefes alıp veriyorum. Sen yoksun. Şimdi senin yazılarını okuyorum. Altını çizmek gelmiyor içimden. Karalanmasın sana dair hiçbir şey... Sen ben doğduğumda öldün. Ben sensiz dünyaya geldim. Seni seviyorum. Benim ölü kadınım... Ölümüne!
1 yorum:
"Her varoluş kendisiyle birlikte ölümü de getirmiyor mu?"
Yorum Gönder