Çok mutsuz sonların birinci şartı çok mutlu başlangıçlardır. HAKAN GÜNDAY

19 Kasım 2010 Cuma

MAJÖR DEPRESİF SAÇMALAMASI

-Kim olduğunu söylemem için kim olduğumu öğrenmem gerek.
-Düşünmeseydim esas o zaman var olabilirdim.
-Kaçan balık kaybolur.
-Bütün soruların tek bir cevabı olması yerine bir sorunun birçok cevabı olması ne zor!
-Kabullenmek ya da kabullenmemek … İşte bütün mesele bu!
-Baksaydım görürdüm, görseydim fark ederdim, fark etseydim arardım, arasaydım bulurdum, bulsaydım kaybederdim, kaybetseydim üzülürdüm, üzülseydim bakmaktan vazgeçerdim. İlk öğretilen komut: “Yerinde say!”
-İnana herkesin “sonsuz saygısı” var. İnanmayana neden yok?

0 yorum:

Yorum Gönder