Çok mutsuz sonların birinci şartı çok mutlu başlangıçlardır. HAKAN GÜNDAY

5 Temmuz 2010 Pazartesi

SABAH

Saat, sabahın erken vakitlerinden. Saatimi kurmadan uyanıyorum. Annem de kaldırmıyor. Başucumda güneş var sadece. Öyle kendiliğimden uyanıyorum. Özledim galiba sabah kalkıp işe gitmeyi. Sabahları daha bir boş oluyormuş nedense bünyem. Hiçbir şey düşünmüyorum. Güneşten başka. Battığı şehir hangisiyse, belli ki işi bitmiş, İstanbul'a çevirmiş yüzünü. Sonrası aydınlık.

0 yorum:

Yorum Gönder