Çok mutsuz sonların birinci şartı çok mutlu başlangıçlardır. HAKAN GÜNDAY

12 Mayıs 2010 Çarşamba

DUVAR

"Hangi yalanın gerçeğisin ya da hangi gerçeğin yalanı?" diye sorar adam. Cevap yerine sessizlik gelir karşı taraftan. "Suskunluğum da çok şey anlatır." diyenlerden belliki karşısındaki. "Gözlerin kapalıyken gördüğün nedir?" diye sorar adam bu sefer. "Duvar" der, karşısındaki. "Duvar. Hiç bitmeyecek gibi duran duvar." "Çin Seddi, o duvarın yanında pembe köşkün şirin çitleri gibi kalır." "O duvara çivi yazısıyla ne yazmak isterdin?" diye sorar bu kez. Belliki adam yalnızlıktan sıkılmıştır. Konuşma uzasın ister. Anlamlı ya da anlamsız. Konuşma monologtan çok diyalog gibi görünsün ister. Dinlendiğini görmek ister. Adam hayattan çok şey ister (?) Karşısındaki gözlerini kapatır. Saniyelerin dakikaya döndüğü sırada cevap mahiyetinde tek kelime çıkar ağzından: "Hiç!"

Konuşma sonlandığında karşısındaki duvar olmuştur, kendisi çivi yazısı: "HİÇ"

0 yorum:

Yorum Gönder