Çok mutsuz sonların birinci şartı çok mutlu başlangıçlardır. HAKAN GÜNDAY

10 Ocak 2011 Pazartesi

STANDART SAP(MA)!

Kulağındaki uğultuyla uyanmışsındır. Fısıltılar megafon haykırmasına dönüşmüştür. "Ekmek almaya çıkıyorum, deyip bir daha eve dönmedi." yazan haberler okumuşsundur. Kıskanmışsındır, adı ve soyadının baş harflerini yazan kahramanları. Sonra yalnızlıktan korkmuşsundur, İstiklal Caddesi'nin kalabalığına bırakmışsındır gövdeni. "Gidelim buralardan" diyen kadına aşık olmuşsundur. "Beni geçirmeye yalnızlığım gelsin." demiştir. Sen aynı şarkıyı kaçıncı kez dinlediğini düşünmüşsündür. Aynı kadın "Gitme kal bu şehirde" diye başka şarkı söylemiştir. Ondan da nefret etmişsindir. Hayallerinin fişini çekmek istemişsindir. Çocukluğunu en yakın caminin avlusuna bırakmışsındır, hayırsever biri alıp seni yeniden büyütsün istemişsindir. Yağmur yağmış, makyajın akmıştır. Gülen yüzünle görenler ağlarken tanımamıştır. Sonra bir çay bahçesinde oturup yazı yazmak istemişsindir. İmlâ kurallarının canı cehenneme, demişsindir. Akşam eve dönüp aynı hikayeyi anlatmışsındır, aynadaki çocuğa.

0 yorum:

Yorum Gönder